به گزارش مشرق، مصطفی غفاری فعال رسانه در تلگرام نوشت:

واقعیت این است که عموم مردم ایران، تا پیش از پیام روز ۲۱ اسفندماه آیت‌ا... سید مجتبی خامنه‌ای، هیچ تصویر رسمی از ایشان نداشتند. گذشته از شایعات و گفته‌ها و شنیده‌های پراکنده، گهگاهی تصویری از ایشان کنار همسر و فرزندانش در راهپیمایی‌ها در یک خبرگزاری منتشر می‌شد؛ شاید برخی همراهی ایشان با رهبر شهید در بازدید از چادرهای اسکان زلزله‌زدگان را هم در خاطر داشتند. اما هیچ کلمه‌ای از ایشان به‌صورت شفاهی یا کتبی منتشر نشده بود. پیام ۲۱ اسفند اما پر از «کلمه» بود؛ کلماتی از یک رهبر جدید که با مردم خود سخن می‌گوید، بدون آن که تصویری از او مخابره شود. این کلمات از زاویه ارتباط با عامه مردم یا ایرانیان امروز، نکات قابل توجهی دارد:

۱. ادبیات «خدمت‌گزاری» که بیانگر نگاه کلان رهبران انقلاب نسبت به مردم است، در نخستین سطور متن، جلب توجه می‌کند؛ رهبر جدید خود را «خادم» ملت بزرگ ایران معرفی می‌کند. در ادامه، شأن واقعی رهبری و همه دستگاه‌های نظام، خدمت به مردم عنوان می‌شود.

۲. ایشان فاصله خود از رهبر کبیر و رهبر شهید را می‌بیند و حتی آن را برجسته می‌کند؛ اما بعد از استعانت از حضرت حق، «یاری خواستن از مردم» را سرلوحه کار قرار می‌دهد تا بتواند بر کرسی رهبری بنشیند. این یعنی ایده مشروعیت مردمی در طول مشروعیت الهی جدی گرفته شده و مبنای نظام است.

۳. بلافاصله بر «هنر مردم‌باوری و مردم‌داری» رهبران انقلاب تأکید می‌شود و معنای «جمهوریت» را در آگاهی‌بخشی و میدان‌دادن به مردم جست‌وجو می‌کند. همه سخن از «ظهور قدرت مردم در صحنه» است که ضامن کارآیی نهادهاست؛ این یعنی اصالت بخشیدن به مشروعیت مردمی نظام در یکی از مهم‌ترین اسناد تاریخ انقلاب اسلامی.

۴. شاهکار این نوشتار به اشاره‌ای از رهبر جوان برمی‌گردد که نقش مردم را در فاصله شهادت رهبر فقید تا انتخاب رهبر جدید برجسته می‌کند و «عمق اجتماعی» نظام را به رخ می‌کشد: «این شما مردم بودید که کشور را رهبری و اقتدار آن را ضمانت کردید». تفسیر آیه مشهوری که در آغاز پیام آورده شد نیز به «نقش به‌جا و پررنگ ملت» بازمی‌گردد.

۵.«وحدت ملت» و پرهیز از نقاط اختلاف و خدشه به وحدت اجتماعی، تجویز رهبر انقلاب برای گشایش است که البته بعد از توکل و توسل، در سطح ملی و به عنوان یک مزیت ملی مطرح می‌شود. همچنین یادآوری «نقش‌آفرینی دشمن‌شکن مردم» به عنوان وظیفه رهبری در ترغیب مردم به حضور موثر در راهپیمایی روز قدس پررنگ شده است.

۶. تجویز دیگر رهبری جدید، فروگذار نکردن از یاری‌رسانی مردم به هم ـ به عنوان ویژگی دیرینه «ایرانیان» ـ و مطالبه از دستگاه‌های خدماتی برای کمک به «ساختارهای امدادی مردمی» است.

۷.« نشان دادن قله»، یکی از کارویژه‌های رهبری است که آیت‌ا... خامنه‌ای جوان از همین ابتدا آن را برای ملت عزیز روشن می‌کند: «روزهای شکوه ملی» به‌ویژه در چارچوب پیروزی بر دشمن در جنگ کنونی، در راه هستند؛ اگر نسخه‌ای که تجویز شده، به کار گرفته شود.

۸. واژگان «وطن عزیز» و «میهن عزیز» کلیدواژه‌های دیگری است که با هوشمندی برای نشان دادن احساس تعلق عمیق رهبر و مردم به ایران انتخاب شده‌اند. تسلط دشمن و تجزیه کشور خطوط قرمزی است که رزمندگان ایرانی ترسیم کرده‌اند؛ این هم «خواست توده‌های مردم» است که دفاع موثر ادامه پیدا کند.

۹. ملت ایران نیز در این مقطع، دوست و دشمن خود را بهتر شناخته‌اند؛ مردم ما اکنون جبهه مقاومت در عراق و لبنان و یمن را بهترین دوستان خود می‌دانند؛ همان‌هایی که در «روزهای سخت» به یاری جمهوری اسلامی ایران آمده‌اند.

۱۰. تمرکز خاص بر آسیب‌دیدگان از جنگ، وجه «همدلی رهبر با مردم» را در این پیام می‌سازد. رهبر جدید خود با داغ‌دیدگان از این جنگ «هم‌درد» است؛ چون گذشته از پدر شهیدش، همسر و خواهرش را نیز در این جنگ از دست داده است. از این رو برای تسلی دادن به مردمش صلاحیت تام و تمام دارد. اما به این بسنده نمی‌کند. جانبازان باید خدمات درمانی رایگان دریافت کنند و خسارت‌های مالی جبران شود. این تکلیفی است که رهبر گزارش اجرای آن ها را از مسئولان خواسته است.

۱۱. رهبر کسی است که باید اقتدارش به‌کار مردم بیاید. آیت‌ا... سید مجتبی خامنه‌ای در این پیام نشان داده که حواسش به حس «غرور ملی ایرانیان» هست. پس «اطمینان» می‌دهد که «انتقام» در راه است؛ آن هم نه فقط برای خون‌خواهی رهبر شهید، بلکه هر شهید از مردم را دارای «یک پرونده مستقل» برای انتقام‌گیری می‌داند. این یعنی جانی عزیزتر از جان دیگر نیست و «حرمت خون ایرانیان» باید تک‌به‌تک نگه داشته شود؛ به‌ویژه خون کودکان ایرانی.

۱۲. رهبر جوان در فرازی دیگر، اقتدار خود را در قالب «غرامت‌خواهی» از دشمن نمایان می‌کند؛ به یکی از سه روش: درخواست رسمی و علنی غرامت، مصادره اموال یا نابود کردن به تلافی. این که قدرت رهبری پشتیبان منافع مردم است، معنای خوبی برای جامعه ایرانی می‌سازد.

۱۳. خوب یا بد، سیاست‌خارجی کشور به یکی از دغدغه‌های روزمره ایرانیان تبدیل شده است؛ رهبر انقلاب سیاست صریح نظام را به‌ویژه با اولویت همسایگان اعلام می‌کند: برقراری روابط دوستانه گرم و سازنده. اما این موجب نمی‌شود که از «تهدید واقعی» منافع ما از پایگاه این کشورها صرف‌نظر کنیم. آن ها باید تکلیف خود را با متجاوزان به ایران و قاتلان ایرانیان روشن کنند تا ملت‌های تحقیرشده‌شان هم حس بهتری داشته باشند. چون وجود پایگاه‌های نظامی و مالی آمریکایی حتی برای خودشان هم امنیت و صلح نمی‌آورد. رهبر جدید همچنین درباره عدم سلطه ایران بر منطقه اطمینان‌خاطر می‌دهد.

۱۴. در فرازهای پایانی، عهد رهبر جدید با رهبر شهید رونمایی می‌شود تا «پرچم ایران» به عنوان پرچم اصلی «جبهه حق» برافراشته بماند؛ چیزی که هم نیازمند تلاش ملی با همه وجود است، هم نیازمند دعای رهبری که همیشه در فکر «پیشرفت ملت» خود بود.

۱۵. در نهایت، رهبری تجمعات پرشور و شکوه مردم و حمایت از خود را بیعت ملت با نظام اسلامی تلقی کرده‌ و از خدا برای آن ها وسعت و عافیت و عزت طلب می‌کند.

خلاصه آن که این پیام که سندی تاریخی در مسیر حرکت الهی ـ سیاسی ایرانیان معاصر است، ارزشش را دارد که بارها و بارها خوانده شود و از لایه‌های معنایی گوناگون آن رمزگشایی شود.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.